کانال تلگرام انجمن
صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 10 , از مجموع 20

موضوع: Ennio Morricone The Best, Volume 1 & 2

  1. Top | #1

    /images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif

    عنوان کاربر
    مدیر انجمن
    تاریخ عضویت
    May 2012
    نوشته ها
    8,247
    تشکر
    25,747
    تشکر شده 33,521 بار در 8,161 ارسال
    Psychedelic
    Lyctum

    Ennio Morricone The Best, Volume 1 & 2

    تنها كاربران عضو مي توانند لينك ها را مشاهده كنند.
    GENRE: Score
    DATE: 2012
    COUNTRY: Italy
    AUDIO CODEC: MP3
    QUALITY: 320 kbs
    PLAYTIME: 1:59:34


    VOLUME 1:
    1. The Good, The Bad and The Ugly - Il Buono, il Brutto, il Cattivo (Titles) (2:42)
    2. For a Few Dollars More - Per qualche dollaro in più (With Sound) (3:50)
    3. Watch chimes (Seq. 2) (1:13)
    4. Crescete e moltiplicatevi: Scena d'amore 1 (5:55)
    5. C'era Una Volta Il West (3:09)
    6. Viaggio con Anita (2:56)
    7. Romanza Quartiere 2 (From "Quartiere") (4:05)
    8. Sull'Amaca (From "Viaggio con Anita") (2:07)
    9. Barbablu' .. Romantico (from "Barbablu'") (Bluebeard The Romantic) (3:31)
    10. Lei Mia Ama (from "D'Amore Si Muore") (3:53)
    11. Che C'entriamo Noi (from "Che C'entriamo Noi Con La Rivoluzione") (4:56)
    12. Via Mala: Silvie momento d'amore (3:30)
    13. Il trio infernale (From "Trio infernale") (2:28)
    14. Gli intoccabili: La ballata di Hank McCain (4:29)
    15. La lucertola (From "Una lucertola con la pelle di donna") (6:33)
    16. De copalamo (From "La cugina") (3:22)


    VOLUME 2:
    1. The Ecstacy of Gold - L'estasi dell'oro (3:23)
    2. Giu' la testa (A Fistful of Dynamite) (4:37)
    3. Il Mio Nome è Nessuno - My Name Is Nobody (Main title) (3:11)
    4. Il Segreto (from "Il Segreto") (2:25)
    5. Nuovo Cinema Paradiso (Titoli) (2:30)
    6. Marcia di Sacco e Vanzetti (2:48)
    7. The Sicilian Clan (Il clan dei siciliani) (4:00)
    8. La califfa (From "La califfa") (Suite) (10:11)
    9. La battaglia di Algeri (The Battle of Algiers) (1:41)
    10. Le foto proibite di una signora per bene (Main Title) (4:46)
    11. Un amico (From "Revolver") (Vocal) (2:37)
    12. Slalom (From "Slalom") (2:25)
    13. The trio - Il triello (7:14)
    14. Tema di Dunja (2:41)
    15. Seq. 1 (from "Money - Intrigo In Nove Mosse") (3:46)
    16. Questa specie d'amore (From "Questa specie d'amore") (2:38)


    تنها كاربران عضو مي توانند لينك ها را مشاهده كنند.


    10 کاربر زیر از HM.Majdi عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    امضای ایشان

  2. Top | #2

    /images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s2.gif

    عنوان کاربر
    عضو ماهر
    تاریخ عضویت
    Feb 2012
    نوشته ها
    1,196
    تشکر
    23,490
    تشکر شده 6,771 بار در 1,288 ارسال
    Trance
    Aurosonic
    ایول انیو موریکونه

    5 کاربر زیر از mahdifarzaneh عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.



  3. Top | #3

    /images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif

    عنوان کاربر
    مدیر انجمن
    تاریخ عضویت
    May 2012
    نوشته ها
    8,247
    تشکر
    25,747
    تشکر شده 33,521 بار در 8,161 ارسال
    Psychedelic
    Lyctum
    اِنیو موریکونه (به ایتالیایی: Ennio Morricone)‏ تلفظ ایتالیایی: [ɛnnjo morriˈko:neˈ] (زادهٔ ۱۰ نوامبر سال ۱۹۲۸) آهنگساز، تنظیم‌کننده و رهبر ارکستر ایتالیایی است.
    در طی پنج دهه موریکونه برای بیش از ۴۰۰ اثر سینمایی و تلویزیونی موسیقی نوشته‌است.[۲] علاوه بر این، افزون بر ۱۰۰ اثر مستقل در زمینه‌های دیگری چون موسیقی برای ارکسترهای بزرگ یا مجلسی٬ کنسرتوهایی برای پیانو و دیگر سازها٬ آثار کرال٬ و قطعاتی برای باله[۱] از دیگر ساخته‌های اوست.[۳][۴] وی با کارگردانان بسیاری چون سرجیو لئونه، برناردو برتولوچی، رومن پولانسکی، فرانکو زفیرلی، الیور استون، برایان دی پالما، جوزپه تورناتوره و پیر پائولو پازولینی همکاری داشته‌است. از این میان موریکونه ده‌ها پارتیتور برای فیلم‌های وسترن نوشته‌است که از آن جمله می‌توان به فیلم‌هایی چون یک مشت دلار (۱۹۶۴)، به خاطر چند دلار بیشتر (۱۹۶۵)، خوب بد زشت (۱۹۶۶)، و روزی روزگاری در غرب (۱۹۶۸) اشاره کرد. روزهای بهشت (۱۹۷۸)، روزی روزگاری در آمریکا (۱۹۸۴)، ماموریت (۱۹۸۶)، تسخیرناپذیران (۱۹۸۷)، سینما پارادیزو (۱۹۸۸)، هملت (۱۹۹۰)، باگزی (۱۹۹۱)، افسانه ۱۹۰۰ (۱۹۹۸)، و مالنا (۲۰۰۰) از دیگر آثار او می‌باشند.
    انیو موریکونه از سوی دولت‌های ایتالیا[۵]، فرانسه[۶] و مقدونیه[۷] نشان افتخار دریافت کرده‌است. وی برنده یک جایزه گرمی، دو گلدن گلوب، پنج بفتا، نه دیوید دی دوناتلو، ده روبان نقره‌ای، شیر طلایی افتخاری فستیوال فیلم ونیز (۱۹۹۵)، عقاب طلایی آکادمی سینمایی روسیه (۲۰۰۳)، و جایزه پولار (۲۰۱۰) است. در سال ۲۰۰۷ میلادی آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا یک عمر فعالیت هنری وی را "مشارکتی درخشان و چند وجهی در هنر موسیقی فیلم"[۸][۹] تلقی نمود و اسکار افتخاری آکادمی را به او اهدا کرد. وی در بخش رقابتی نیز پنج بار نامزد دریافت جایزه اسکار بوده‌است که موفق به دریافت هیچ‌کدام نشد.
    موریکونه را شاید بتوان پرکارترین آهنگساز فیلم در جهان دانست.[۱۰][۱۱][۱۲] روزنامه گاردین در فوریه سال ۲۰۰۱ میلادی با انتشار مقاله‌ای وی را «موتزارت سینما» لقب داد.[۱۳] از میان آثار او که بالغ بر ۶۰ میلیون نسخه از آن در جهان به فروش رفته‌است[۱۴] روزی روزگاری در غرب با فروش تقریبی ۱۰ میلیون نسخه از پرفروش‌ترین موسیقی‌های اینسترومنتال فیلم در تاریخ سینما به شمار می‌آید.


    زندگی، تحصیل و حرفه[ویرایش]






    آکادمی سانتاسیسیلیا
    موریکونه در رم متولد شد و فرزند لیبرا و ماریو موریکونه نوازنده ترومپت جاز بود.[۱۶] او اولین کمپوزیسیون خود را در شش سالگی ساخت و سپس برای توسعه این استعداد خویش دلگرم شد. در حالیکه نه سال بیشتر نداشت به آموختن نوازندگی مشغول شد. موریکونه در ۱۹۴۰ رسما وارد «آکادمی سانتاسیسیلیا» شد. در این زمان ۱۲ ساله بود و علاوه بر نوازندگی، تحت تعلیم «روبرتو کاگیانو» به فراگیری هارمونی در موسیقی پرداخت.[۱] در ۱۹۴۶ او موفق به دریافت دیپلم نوازندگی ترومپت شد.[۱۷]




    گوفردو پتراسی، آهنگساز مدرن و مدرس ایتالیایی
    وی آهنگسازی و رهبری کرال را نیز زیر نظر گوفردو پتراسی٬ آهنگسازی که چندی بعد موریکونه قطعه‌ای از ساخته‌هایش را به وی تقدیم کرد[۱] مورد مطالعه قرار داد و پس از فارغ‌التحصیلی، کار موسیقی را به شکل حرفه‌ای آغاز نمود. سال‌های تحصیل و پس از آن به سبب جنگ جهانی دوم و بمباران‌های سنگین سال‌های سختی برای ایتالیا می‌بود. این چنین بود که حال و هوای جنگ بخشی از آثار او را از آن زمان به بعد تحت تاثیر خود قرار داد.[۱۸] از نخستین آثار وی می‌توان به «Distacco I » و «Distacco II» اشاره کرد. دیگر اثار جدی از آن زمان قطعه‌ای بود با نام «Imitazione» با متنی از «جیاکومو لئوپاردی» و دیگری «Intimita» با متنی از «اولینتو دینی» که هر دو برای پیانو و آواز نوشته شده بود.[۱]
    در همان دوران مشغول به نوشتن موسیقی برای نمایشنامه‌های رادیوئی شد، با این حال او همچنان به نوازندگی حرفه‌ای ترومپت و تنظیم موسیقی‌های پاپ نیز پرداخت. وی به گروهی ملحق شد که به ساخت و اجرای قطعاتی با حال و هوای موسیقی آوانگارد ایتالیا می‌پرداخت. این گروه که «Gruppo di Improvvisazione Nuova Consonanza» نام داشت تحت تاثیر آثار آهنگسازان مدرنی مانند لوئیجی نونو و غیره بود.[۱۹] در ابتدای دهه ۶۰ او آغاز به ساخت موسیقی برای سینما کرد که البته در آغاز این کار را با نام‌های مستعار «دان ساویو» (Dan Savio) و «لئو نیکولز» (Leo Nichols) انجام می‌داد.[۲۰]
    موریکونه پس از پایان تحصیلات و بعد از پایان جنگ جهانی دوم در زمانی که شرایط سختی بر کشورش حکمفرما بود با نواختن ترومپت با گروه کوچکی همکاری می‌کرد. این گروه برای ارتش آمریکا و اروپا موسیقی می‌نواخت و او از اینکه مجبور بود در نواختن موسیقی با گروه‌های دیگر همکاری کند چندان رضایت نداشت. خودش گفته‌است اگر در عرصه سینما وارد نمی‌شدم برای همیشه به صورت انفرادی فعالیت در عرصه موسیقی را ادامه می‌دادم. او نوشتن و ساخت موسیقی متن فیلم را به صورت اتفاقی و به خواست یک کارگردان سینما آغاز نمود. موریکونه می‌گوید از آن زمان تاکنون هیچ کارگردان دیگری از من نخواسته به او مراجعه کنم و پیشنهادهایم را مطرح کنم، بلکه همیشه آن‌ها ساخت موسیقی برای فیلم‌هایشان را به من پیشنهاد می‌کنند و در ساخت موسیقی نیز به هیچ چیز و هیچ کسی جز خودم متکی نبوده‌ام. وی معتقد است هر کسی برای ایجاد خلاقیت در حرفه خود قطعا به عاملی متکی است و این عامل در زندگی او عشق به آثار هنرمندانی مانند باخ، استراوینسکی، مروسکو بالوی و... بوده‌است. آهنگسازانی که در زندگی او نفوذ کرده‌اند و به گفته خودش مانند اعضای خانواده‌ او بوده‌اند. بدین شکل بود که او آغاز به نوشتن قطعات موسیقی کرد.[۲۱]
    سینمای وسترن[ویرایش]




    یک مشت دلار (۱۹۶۴)
    مهارت و کسب تجربه در حوزه وسیعی از کار موسیقی موریکونه را بر آن داشت که در اوایل دهه ۶۰ به ساخت موسیقی برای فیلم روی آورد.[۲۲] اگر چه در ابتدا کارهای او خیلی بارز نبود اما با ورود به سینمای وسترن نام وی بر سر زبان‌ها افتاد. ژانر وسترن اسپاگتی، از گونه‌های دیگر فیلم‌های وسترن است که در میانه دهه ۶۰ به دست سینماگران ایتالیایی ابداع شد و قواعد نوینی برای فیلم‌های وسترن رقم زد. فیلم‌هایی که معمولاً با سرمایه کم شکل گرفتند و زبان آنها نیز ایتالیایی بود. از مهم‌ترین خصوصیات فیلم‌های وسترن سرجیو لئونه، موسیقی آن‌ها است. لئونه با موریکونه در زمان دبیرستان هم‌کلاس بود. آرنژمان انیو برای یک کار محلی آمریکایی کنجکاوی و توجه دوست دوران کودکی او را برانگیخت و از موریکونه دعوت به همکاری کرد. ایده‌های لئونه در زمینه موسیقی فیلم، همانند سبک تصویری و روایتی فیلم‌های او نیز متفاوت بود. موریکونه نیز متوجه تفاوت کار او با نمونه‌های دیگر این نوع فیلم‌ها بود. بنابر این تلاش کرد از سبک رایج موسیقی فیلم‌های وسترن آن روز متمایز عمل کند.[۲۳]


    قسمتی از موسیقی فیلم یک مشت دلار
    فهرست0:00
    آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.
    موریکونه موسیقی متفاوتی برای یک مشت دلار (۱۹۶۴) آفرید. از آن‌جا که فیلم بودجه اندکی داشت، موریکونه نمی‌توانست از یک ارکستر بزرگ برای ضبط موسیقی استفاده کند. بنابراین ترجیح داد به‌جای ساختن یک اثر ارکسترال بزرگ به سبک آثار آهنگسازانی چون دیمیتری تیومکین یا المر برنشتاین، با افکت‌های صوتی مثل صدای تیر تفنگ‌ها، نعره‌ آدم‌ها، صدای تازیانه، صدای سوت، آواز، زنبورک، سازهای بومی سیسیلی٬ ترومپت‌ها و گیتار الکتریک که در آن زمان تازگی بیشتری داشت سعی در رفع این محدودیت‌ها کند. موریکونه با این ابزار خاص تاکید و هیجان مضاعف به سکوت کنایه‌آمیز مردان ایستاده و خاموش سینمای وسترن می‌بخشید. اگرچه این موسیقی مقداری عجیب و غریب می‌آمد اما تصور و تخیل لئونه را با موسیقیش تحقق بخشید. نمایاهای نزدیک و به یاد ماندنی سرجیو لئونه، خشونت تند و تیز و کمدی تهدیدآمیز او به موریکونه کمک کرد تا ایده‌های موزیکال ممکن در هنر موسیقی فیلم را تا آنجا که ممکن بود توسعه دهد. لئونه سبک کار موریکونه را پسندید و همکاری آن‌ها بعد از این فیلم نیز ادامه پیدا کرد.[۲۳] اگرچه لئونه چندان به موسیقی علاقمند نبود و شناخت چندانی هم از موسیقی نداشت اما موسیقی مناسب فیلم خود را بخوبی تشخیص می‌داد. موریکونه نیز معمولا پس از تماشای فیلم موسیقی مورد نیاز فیلم را پیشنهاد می‌کرد. اغلب وقتی موریکونه قطعه‌ای را برای او در نظر می‌گرفت او می‌پذیرفت. اما تردید و دودلی جزء جدایی‌ناپذیر وجود او بود و معمولا پس از پایان ساخت موسیقی متن فیلم درباره آن دچار شک و تردید می‌شد. لئونه موسیقی را بخش مهمی برای فیلم‌هایش می‌دانست و صحنه‌های ساده‌ای را برای آن‌ها انتخاب می‌کرد. به ادامه موسیقی در جریان نمایش فیلم علاقه داشت. حاصل تعامل میان آهنگساز و کارگردان همخوانی واضحی میان موسیقی با سکانس بندی فیلم بود. [۲۱]
    موریکونه در برهه نوشتن پارتیتور یک مشت دلار همکاری بلند مدتی را با دوست دوران کودکیش الساندرو الساندورینی آغاز می‌کرد. الساندورینی در بسیاری از آثار او ماهرانه سوت می‌زد و گیتار می‌نواخت و با آنسامبل «کانتوری مدرنی»، که خودش پایه‌گذار آن بود، به همکاری با آهنگساز پرداخت. کانتونی مدرنی دسته‌ای از خوانندگان کر زن بودند که موریکونه تکخوان سوپرانوی آن اِدا دل‌اورسو را می‌ستود و از آن به صدایی شگفت‌انگیز در آثارش یاد می‌کرد.[۲۴]
    برای فیلم خوب بد زشت آن‌ها قبل از آغاز تصویربرداری فیلم مدت‌ها درباره موسیقی آن بحث کردند و موریکونه بسیاری از قطعات را قبل از شروع فیلم‌برداری ساخت. لئونه نیز برای تقویت حس بازیگران و رسیدن به ریتم تصویری مناسب، این آهنگ‌ها را زمان فیلم‌برداری پخش می‌کرد. به این ترتیب ریتم حرکت دوربین و بازیگران هماهنگی بسیار دقیقی با ریتم موسیقی موریکونه پیدا کرد. تم اصلی فیلم، یک ملودی با نت‌های اندک است که با الهام از نعره گرگ وحشی صحرایی ساخته شده که در همان نمای اول فیلم دیده می‌شود. حیوانی که در میان خرابه‌ها پرسه می‌زند و زوزه می‌کشد.[۲۳]




    تم اصلی موسیقی خوب بد زشت
    موریکونه برای توصیف هر یک از شخصیت‌های اصلی فیلم، تم اصلی را با یک ساز جداگانه اجرا کرده است. به طور مثال برای شخصیت کلینت ایستوود یا بلوندی از فلوت پیکولو، برای لی وان کلیف یا انجل آیز از اوکارینا و برای الی والاک از نعره انسان سود برده است. این تم که بارها در فیلم شنیده می‌شود از توجه بیشتری نزد سینماروها برخوردار شد و بعدها الهام بخش گروه‌های موسیقی چون رولینگ استونز و گروه‌های راک و پانک مثل متالیکا شد. استفاده موریکونه از گیتار اسپانیایی، شکل باورپذیرتری به فضای مکزیکی فیلم بخشیده است. «پادره رامیرز»، قطعه آرامی است که بر اساس تم اصلی نوشته شده و با گیتار اسپانیایی نواخته می‌شود. یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد موسیقی فیلم خوب بد زشت، صداس سوت جان اونیل است که موریکونه از آن به عنوان یک ساز استفاده کرده است. این ساز بر روی نماهای باز از صحرا که سوارکار تنهایی در آن می‌راند شنیده می‌شود.[۲۳]
    موریکونه در ساخت موسیقی از سازهای متفاوتی استفاده می‌کرد تا آن اثر با بداعتی همراه شود. استفاده از صدا، ترکیب موسیقی سنتی و مدرن و بهره‌گیری از سازهای کوبه‌ای و اصواتی مشابه ناقوس از ویژگی‌های این آثار است. او معتقد است آهنگساز فیلم باید بتواند ایده‌های قوی خود را در موسیقی متن یک فیلم بیان کند و این در حالی است که خواسته‌های کارگردان در خصوص موسیقی را نیز باید پذیرفت. موریکونه معمولا پس از تماشای تدوین نهایی فیلم ایده‌های موزیکال را در ذهن بررسی می‌کرد و سپس به نوشتن آن می‌پرداخت.[۲۱]
    موسیقی او مثل شکل داستان و شخصیت‌های لئونه ساده هستند. وی در ساخت موسیقی خوب بد زشت از سازدهنی نیز استفاده کرده است. «مارستا» قطعه آرامی است که با سازدهنی نواخته می‌شود. داستان خوب بد زشت در پس زمینه جنگ‌های داخلی آمریکا اتفاق می‌افتد. در صحنه‌ای از فیلم کلینیت ایستوود و الی والاک در مسیرشان با یک سرباز زخمی که در حال مرگ است مواجه می‌شوند. همدردی ایستوود با این سرباز، نشان‌دهنده قلب رئوف او، علی‌رغم ظاهر خشن و بی‌رحم او است. موریکونه قطعه «مرگ سرباز» را برای این صحنه ساخته که با یک آواز کر مردانه شروع می‌شود و با ساز دهنی همراه است. موسیقی او با آخرین نفس‌های سرباز در حال مرگ همنوایی می‌کند.[۲۳]
    در پایان فیلم صحنه دوئلی سه نفره در گورستان دیده می‌شود. آهنگساز در این صحنه با ترکیب گیتار الکتریک و اسپانیایی و سازهای بادی و زهی، موسیقی دراماتیکی ساخته که به روح فیلم لئونه و شخصیت‌های فیلم‌های او نزدیک است. موسیقی‌ای که با شلیک نخستین گلوله متوقف می‌شود. محبوبیت آثار موریکونه تا بدانجا پیش رفت که وی نزدیک به ۵۰ اثر بلند دیگر به کارنامه کاری خود در این ژانر افزود. موریکونه برای بسیاری از فیلم‌های دیگر سینمایی موسیقی ساخت که شاید شهرت برخی اسپاگتی وسترن‌های زبانزد را نداشت اما او را به یکی از پرکارترین آهنگسازان تاریخ سینما بدل کرد.[۲۳]
    دیگر آثار سینمایی[ویرایش]




    روزی روزگاری در آمریکا (۱۹۸۴)
    بخش اعظم آثار موریکونه در دهه ۱۹۶۰ برآمده از سینمایی به غیر از ژانر وسترن بودند و البته باز هم الساندورینی در این آثار در کنار آهنگساز بود، نظیر نبرد الجزایر و غیره. موریکونه مشغولیت‌های دیگر را کاهش داد و معطوف به سینما شد آنچنان که در ۱۹۷۲ برای بیش از ۲۰ اثر بلند سینمایی در یک سال موسیقی نوشت، فیلم‌های ماریو باوا مثل «Danger: Diabolik»، فیلم‌های پرهیجان داریو آرجنتو. در ۱۹۷۰ موریکونه برای «Violent City» موسیقی نوشت. در همان سال برای اولین بار جایزه سینمای ایتالیا، روبان نقره‌ای را برای موسیقی فیلم «Metti una sera acena» دریافت کرد و سال بعد مجددا همین جایزه را برای فیلم «Sacco e Vanzetti» تکرار کرد که البته این یکی همکاری‌ای میان او و خواننده آمریکایی، جوآن بائز، به یادگار گذاشت. در ۱۹۷۳ برای فیلم جنایی «Revolver» موسیقی نوشت و سرانجام در ۱۹۷۹ برای نخستین بار نامزد جایزه اسکار برای موسیقی روزهای بهشت شد و پس از آن چهار بار دیگر به ترتیب برای ماموریت در ۱۹۸۶، تسخیرناپذیران در ۱۹۸۷، باگزی در ۱۹۹۱ و مالنا در ۲۰۰۱ نامزد این جایزه بود.[۹]


    قسمتی از موسیقی فیلم سینما پارادیزو
    فهرست0:00
    آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.
    وی در اوایل دهه ۱۹۸۰ برای «The Thing»، فیلم ترسناک و علمی تخیلی ساخته جان کارپنتر، موسیقی ساخت. در ۱۹۸۴ بار دیگر با لئونه و در روزی روزگاری در آمریکا به همکاری پرداخت. روزی روزگاری در آمریکا به دلیل طولانی بودن زمان فیلم برای نمایش در آمریکا دستخوش تدوین مجددی شد که اثرگذاری فیلم را کاهش داد و سبب شد فیلم از جوائز اسکار بی‌نصیب بماند.[۲۵] نام آهنگساز فیلم نیز جهت ارزشیابی در عناوین فیلم تصادفاً ذکر نشده بود و موسیقی فیلم نیز با کم‌توجهی آکادمی در آن زمان مواجه شد. این در حالیست که این باور در برخی وجود دارد که روزی روزگاری در آمریکا چکیده زبردستی و هنرمندی انیو موریکونه است.[۲۶] در همین دوران موریکونه تمی با عنوان کی مای نوشت که در انگلستان بر بالای جدول فروش قرار گرفت[۲۷] و در چند فیلم و سری تلویزیونی نیز شنیده شد.[۲۸] در اواخر دهه ۱۹۸۰ همراه با فرزندش «آندره‌آ» مشترکا برای سینما پارادیزو ساخته جوزپه تورناتوره موسیقی نوشتند. تعاونی که جایزه سینمایی انگلستان، بفتا را به همراه داشت. پس از آن نیز آن‌ها بار دیگر در اواخر دهه ۱۹۹۰ برای درام جنایی «Ultimo» مجدداً با یکدیگر به همکاری پرداختند.
    آثار تلویزیونی[ویرایش]
    موریکونه از ۱۹۵۴ به همکاری با تلویزیون نیز مشغول شد و به ساخت موسیقی در پروژه‌های کوچک و بزرگ پرداخت. مجموعه‌های تلویزیونی «اهل ویریجینیا» (۱۹۷۱)، «موسی» (۱۹۷۴) و «مارکوپولو» (۱۹۸۲) از آثار بیشتر شناخته شده او برای تلویزیون هستند. وی برای مجموعه تلویزیونی مافیایی «La piovra» که ساختش چندین سال طول کشید نیز موسیقی ساخت. همچنین مجموعه‌های دیگری چون «La bibbia» و «I Promessi Sposi» از دیگر آثار او برای تلویزیون هستند.[۱] در ۲۰۰۳ موریکونه برای مجموعه ژاپنی «موساشی» موسیقی ساخت که در خصوص سامورایی جنگجو و افسانه‌ای ژاپن، میاموتو موساشی، ساخته شد.[۲۹]
    اجرا و رهبری ارکستر[ویرایش]




    فستیوال جهانی موسیقی موازین، مراکش
    از ۲۰۰۲ میلادی موریکونه غالبا همراه با ارکستر سمفونیک رم بیش از ۲۰۰ کنسرت برای سالن‌های مختلف را آغاز کرد. ورونا، ونیز، نیویورک، میلان، پاریس، پکن، ورونا، توکیو، مونیخ، مسکو، سن پترزبورگ، کیف، فلورانس، شیلی، کره جنوبی، ژاپن، اسپانیا، مکزیک، مراکش، استرالیا و غیره، او قطعات ساخته خویش برای سینما را به اجرا گذاشت.[۳۰] در سال ۲۰۰۷ میلادی، در سازمان ملل متحد با حضور دبیر کل وقت، بان کی‌مون، آثار او با رهبری شخص آهنگساز به اجرا گذارده شد. لس آنجلس تایمز مقاله‌ای در این باره که حاکی از چگونگی رهبری وی برای ارکستر بود چاپ کرد:
    «فنون او برای رهبری بسنده و موثر است اما نقش جذبه و گیرائی در رهبری او در پائین‌ترین حد ممکن».[۳۱]
    این در حالیست که موریکونه گفته است:
    «ترجیح می‌دهم مستمعین با چشمانی بسته به موسیقی من گوش فرا دهند تا آنکه بخواهم با رفتار و حرکات خود در رهبری ارکستر آن‌ها را گیج و حواس پرت کنم».[۳۲]
    در دسامبر ۲۰۰۷ آهنگساز بخشی از آثارش را در وین به اجرا گذاشت. ۲۰۰۸ در فستیوال بلفاست، ۲۰۰۹ در بلگراد، اپریل و آگوست ۲۰۱۰ به ترتیب در رویال آلبرت هال لندن در انگلستان و سپس مجارستان به اجرا همراه با ارکستر رم پرداخت، همچنین دو اجرای دیگر در سپتامبر ۲۰۱۰ در ورونا و صوفیه بلغارستان نیز به روی صحنه رفت.[۳۳]
    دیگر فعالیت‌ها[ویرایش]
    در ۱۹۵۶ به سبب شرایط نامطلوب پس از جنگ موریکونه برای حمایت مالی بهتر از خانواده شروع به نوازندگی در یک گروه جاز و نیز تنظیم ترانه‌های مردمی برای سرویس پخش ایتالیایی «رای» کرد و زیر نظر این شبکه مشغول به کار شد، اما در همان روز نخستین کار را رها کرد و دلیل آن را اینطور توضیح داده بود که این سازمان پخش موسیقی‌های ساخته شده توسط کارکنان را ممنوع اعلام کرده بود. چندی بعد وی به یکی از تنظیم‌کننده‌های معتبر «آر سی اِی» بدل شد و در کنار ماریو لانزا، ریتا پاوونه و رناتو اسکل به کار ادامه داد.[۳۴][۱]
    یکی از ساخته‌هایش با عنوان Se telefonando با اجرای آنا ماریا کوآئینی مشهور به «مینا» به موفقیت ویژه‌ای دست یافت و به ترانه‌ای مشهور برای استودیو Uno 66 مبدل شد. تنظیم موریکونه برای این ترانه مرکب بود از ملودی‌های ترکیبی برای ترومپت، «هال بلین» برای درام، مجموعه‌ای از سازهای زهی، سبک و سیاق آوازهای دهه ۶۰ اروپا برای خواننده زن و زیر صدایی از ترومبون‌ها. ترانه‌ای که مقام هفتم را از "The Italian Hitparade" کسب کرده بود هشت مدولاسیون برای خواننده زن داشت که در سراسر ترانه کشش موسیقی را حفظ می‌کرد.[۳۵] در طول دهه‌های بعد این ترانه از سوی بسیاری در ایتالیا بازخوانی و یا تنظیم مجدد شد. در جشن هفتاد سالگی مینا طبق آماری که از رای خوانندگان نشریه لا رپوبلیکا برآمد این آهنگ با کسب سی هزار رای بهترین ترانه او نام گرفت. در سراسر دهه ۶۰ میلادی موریکونه برای هنرمندان متعدد دیگری نیز ترانه‌هایی تصنیف کرد.[۱]
    زندگی شخصی[ویرایش]
    در ۱۳ اکتبر ۱۹۵۶ او با «ماریا تراویا» ازدواج کرد. همسر او نقش مکملی در برخی آثار وی ایفا کرده است و به طور مثال متون لاتینی که در موسیقی فیلم ماموریت (۱۹۸۶) شنیده می‌شود سروده اوست.[۳۶] حاصل زندگی آنها ۳ پسر و ۱ دختر است که در میان پسران آندره‌آ آهنگساز و جیووانی فیلم‌ساز هستند.[۱۶]
    تاثیر و تحسین[ویرایش]


    موریکونه در ساخته‌هایش غالبا تمایل به رومانتیسیسم با محوریت ملودیک داشته است و این زبان از موسیقی بیشتر در آثارش رخ داده است. موسیقی وی بیش از هر چیز وفادار به قواعد موسیقی تونال است، گرچه او در آثارش از این مرز فراتر می‌رود و بارها تکنیک‌های مدرن را به کمک در خلق فضاها گسیل می‌کند. خودش می‌گوید: «من همواره در تلاش بوده‌ام تغییری را در عرصه موسیقی به وجود آورم. همواره در جستجوی تازه‌ها هستم و گاهی پیش می‌آید که در جریان این جستجو به کشف بزرگی می‌رسید. در فیلم، وظیفه آهنگساز است که نوآوری جدیدی را در این عرصه ایجاد کند». [۲۱] موریکونه با بهره‌گیری از ملودی‌های نو و ارکستراسیونی ترکیبی و نامتعارف به سینمای وسترن اسپاگتی تعاریفی از موسیقی بخشید که آهنگسازان دیگر سینما در آثارشان از آن بهره جستند. هانس زیمر آهنگساز آلمانی و برنده جایزه اسکار در دزدان دریایی کارائیب: پایان جهان در قطعه‌ای با نام Paralay تعریفی از موسیقی و کارکرد آن با موقعیت فیلم ارائه می‌دهد که وام گرفته از روزی روزگاری در غرب است. زیمر که خالق آثاری چون گلادیاتور به کارگردانی ریدلی اسکات است از موریکونه به عنوان آهنگسازی اثرگذار یاد می‌کند و آثار وی را ستوده است.[۳۷] کرگ آرمسترانگ در رومئو + ژولیت ساخته باز لورمان به سال ۱۹۹۶ در بخشی از فیلم از انگاره‌های موسیقائی شنیده شده در خوب بد زشت برای توصیف فضای درگیری شخصیت‌ها با تپانچه‌هایی در دست سود برده است. مارکو بلترامی آهنگساز معاصر فیلم در سه ساعت و ده دقیقه به یوما به ارکستراسیون مدرنی متوسل شده که بی شباهت به وسترن‌های موریکونه نیست.[۳۸] بلترامی برای موسیقی این فیلم موفق به کسب نامزدی جایزه اسکار شد.[۳۹] کوئینتین تارانتینو نیز در فیلم‌هایش به طور قابل توجهی از قطعاتی که در سوابق کاری آهنگساز وجود دارد سود جسته و بر این باور است که همکاری لئونه و موریکونه موفق‌ترین همکاری یک کارگردان و آهنگساز تا به امروز در سینماست.[۴۰]
    «او در استودیوی خود پیانو ندارد. من همیشه اینطور فکر می‌کردم که همراه با آهنگسازان، شما روی یک صندلی در برابر پیانو می‌نشینید و سعی می‌کنید تا ملودی‌ای بیابید، اما او اینطور نیست. ملودی را در ذهنش می‌شنود. او همه آنچه را که تک‌تک سازهای ارکستر قرار است همراه با یکدیگر بنوازند کاملا می‌شنود و آنها را می‌نویسد».
    — بری لوینسون[۴۱]
    برناردو برتولوچی معتقد است:
    «موریکونه آهنگسازی با دو هویت است؛ از یک سو او آهنگسازی مستقل در موسیقی معاصر است، از سوی دیگر آهنگساز حماسه‌های بزرگ و مشهور سینما. در تمام طول زندگیش کوشیده است تا در هر یک از این دو موثر باشد، به گونه‌ای که هر یک دیگری را کامل می‌کند. او ظرفیت بزرگی از تطابق این‌ها در خودش دارد».[۴۲]
    در توصیف کارآمدی آثار موریکونه رادیو کوچه می‌نویسد: «اما ویژگی بارز او نسبت به سایر هم‌کارانش، این بود که خود را به سبکی واحد مقید نکرد و بدون بیم و هراس از تجربه گرایی و با اجرای جسورانه ایده‌های نوینش به خلق سبک‌هایی متنوع و نامتعارف در فیلم‌هایی با محتواهایی گوناگون روی آورد، و با هر اثر با بداعتی مثال زدنی شنونده‌اش را به‌طور کامل غافل‌گیر کرد. موسیقی در این فیلم‌ها، از یک موضوع شنیداری به وجهی زیبایی شناسانه تبدیل می‌شود، ملودی‌هایی که ریتم و شیوهٔ ظریف سازبندی، بسط ملودیک و تنظیم هر یک، رنگی حیرت‌انگیز در کار می‌پاشند و با القای حس واقعی و فرامتنی صحنهٔ مورد نظر به مخاطب در خدمت فیلم هستند. موسیقی موریکونه، روایت‌گر گذر زمان است، و مرثیه‌ای بر میرایی زمان، آوای از دست رفتن کودکی درون و مواجهه با عریانی زندگی‌».[۴۳]
    جایزه افتخاری آکادمی علوم و هنرهای تصاویر متحرک[ویرایش]
    اگرچه آهنگساز پنج بار نامزد دریافت جایزه اسکار برای بهترین پارتیتور فیلم بود اما موفق به دریافت آن نشد تا آنکه در تاریخ ۲۵ فوریه ۲۰۰۷ میلادی آکادمی علوم و هنرهای سینمائی آمریکا در تجلیل از او با عنوان خالق آثار درخشان و متفاوت در هنر موسیقی فیلم اسکاری افتخاری به موریکونه اهدا کرد. او می‌گوید: «پس از پنج بار نامزدی برای دریافت اسکار دیگر انتظار نداشتم. از دریافت اسکار ناامید شده بودم و فکر می‌کردم بدون اسکار به فعالیت خود در این عرصه پایان خواهم داد. البته اسکار برایم ارزشی نداشت اگر چه کسانی که موفق به دریافت اسکار می‌شوند سزاوار آن هستند. نمی‌توانم بگویم از این موضوع خوشحال نیستم. من جوایز زیبا و بیادماندنی بسیاری دریافت کرده‌ام اما حفره کوچکی در این میان باقی مانده بود که امیدوارم جایزه اسکار بتواند این حفره را پر کند».[۲۱]
    در ارتباط با همین موضوع آلبومی منتشر شد با نام «ما همه انیو موریکونه را دوست می‌داریم». یکی از قطعات این آلبوم قبل از اهدای جایزه با آوازی از سلن دیون خواننده شناخته شده کانادایی اجرا شد که تلفیقی بود از شعری از «مرلین برگمن» و «آلن برگمن» و تم دبورا که موریکونه برای یکی از مهمترین آثارش، روزی روزگاری در آمریکا نوشته بود که البته نسخه اصلی این تم قطعه‌ای صرفا موسیقائیست. هنرمندان متعددی در عرصه موسیقی کلاسیک و پاپ با سبک‌های کاری متفاوت در این آلبوم آثار موریکونه را به اجرا گذاردند. یو-یو ما، نوازنده ویولن‌سل و برنده مدال ملی هنر ایالات متحده، و رنه فلمینگ، سوپرانوی آمریکایی تبار و عضو افتخاری آکادمی سلطنتی موسیقی انگلستان از آفرینندگان برجسته این آلبوم موسیقی هستند. از دیگر هنرمندان این آلبوم موسیقی می‌توان به کوئینسی جونز، آندره‌آ بوچلی و دولچه پونتس اشاره کرد.[۴۴] فلمینگ در خصوص اثرگذاری آثار موریکونه می‌گوید «نه تنها صنعت سینما، بلکه صنعت موسیقی در حوزه وسیعی عمیقا مرهون کمال و خلاقیت این آهنگساز فوق العاده است که آثارش گونه‌های بسیاری را در بر می‌گیرد. طبیعت خاطره انگیز کار او تخیل دیداری را به طور چشمگیری افزایش می‌دهد و در ژرفای احساسات ما طنین انداز می‌شود».[۴۵]




    موریکونه در حال دریافت جایزه افتخاری اسکار (۲۰۰۷)
    موریکونه جایزه اسکار را در مراسم سالانه آن از دستان کلینت ایستوود دریافت کرد. دویچه وله با اشاره به اینکه داوران اسکار دیر به فکر تقدیر از موریکونه افتادند نوشت: «انیو موریکونه، یکی از بزرگترین آهنگسازان فیلم در جهان اگر چه نزدیک به هشتاد سال از عمرش می‌گذرد و تا به حال جوایز متعددی، از شیر طلایی جشنواره ونیز گرفته تا جایزه گلدن گلوب را کسب کرده، اما جای جایزه اسکار در کلکسیون افتخارات این آهنگساز بزرگ ایتالیایی خالی بوده که حال این خلا نیز پر شده است» و در ادامه به نقل از وی نوشت: «این اعتباری است که از میان سایرین به من تعلق می‌گیرد، بنابر این نمی‌گویم که می‌توانستند این جایزه را خیلی پیش از این به من بدهند».[۴۶]
    موریکونه و آلکس نورث خالق موسیقی اسپارتاکوس به کارگردانی استنلی کوبریک تنها آهنگسازانی هستند که اسکار افتخاری دریافت کردند.[۴۷] زمانی‌که موریکونه برای دریافت جایزه روی صحنه دیده شد به زبان ایتالیایی صحبت می‌کرد و ایستوود آن را برای حضار ترجمه کرد و این دو پس از چهل سال بدین ترتیب یکدیگر را ملاقات کردند. موریکونه در لحظهٔ دریافت جایزه گفت:
    « می‌خواهم از آکادمی بخاطر این جایزه و افتخار بزرگی که نصیب من گشته است تشکر کنم. همچنین از تمام کسانی که من را سزاوار چنین جایزه‌ای دانسته‌اند و در واقع خواستار اهدای آن بودند. می‌خواهم از کارگردان‌هایی که برای موسیقی فیلم‌هایشان اعتماد کردند و وظیفه نوشتن آن را به من سپردند تشکر کنم. به‌واقع اگر بخاطر آن‌ها نبود من اینک اینجا نبودم. به هنرمندانی می‌اندیشم که لایق این جایزه هستند اما هنوز آن را دریافت نکرده‌اند. برای خدمت به سینما و ترقی احساسات زیبایی‌شناختی در موسیقی چنین جایزه‌ای نقطه نهایی نیست بلکه برای من آغاز حرکت است. این جایزه متعلق به همسرم ماریاست، او که به من عشق می‌ورزد و من نیز او را به همان اندازه دوست می‌دارم.[۴۸] »
    جایزه پولار[ویرایش]
    در سال ۲۰۱۰ کمیته جایزه پولار، انیو موریکونه را شایسته دریافت این جایزه اعلام کرد. این مراسم که هر ساله در استکهلم سوئد برگزار می‌شود تا قبل از این آهنگسازان پیشرو جهان همانند کارل هاینز اشتوکهاوزن، پیر بولز، یانیس زناکیس، ویتولد لوتسلاوسکی، گئورگی لیگتی و استیو رایش را مورد تحسین قرار داده بود. این کمیته با مقدمه‌ای جایزه پولار را به موریکونه اهدا کرد: «جایزه پولار سال ۲۰۱۰ به آهنگساز، تنظیم‌کننده و رهبر ارکستر، انیو موریکونه تعلق می‌گیرد. آثار اثرگذار انیو موریکونه شناخت ما را به سطحی دگر سوق بخشید و احساس روزمره را به آنچه در قاب سینماست بدل کرد. وقتی در ۱۹۶۴، انیو موریکونه برای یک مشت دلار موسیقی ساخت، بودجه ناکافی از دست یابی او به ارکستری کامل ممانعت می‌کرد. در عوض، او با صدا و سیاقی نو، موسیقی فیلم را تا نیم قرن بعد تحت تاثیر قرار داد، و نیز در گستره‌ای از موسیقی پاپ تا کلاسیک الهام بخش جمعی از موسیقی سازان شد».[۴۹]
    حواشی[ویرایش]


    پیشنهاد همکاری در دیگر پروژه‌های سینمایی[ویرایش]
    در اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی، کوئینتین تارانتینو از موریکونه دعوت کرد تا برای فیلم بیل را بکش (۲۰۰۳) موسیقی بسازد، اما آهنگساز به این دلیل که از او خواسته شده بود تنها برای دو یا سه دقیقه از فیلم موسیقی بنویسد آن کار را نپذیرفت.[۲۱] پس از آن نیز تارانتینو بار دیگر از او برای جنگوی آزاد شده دعوت به همکاری کرد که در نهایت نارضایتی موریکونه را در پی داشت چرا که بدون توافق با او٬ برای چگونگی استفاده موسیقی در فیلم تصمیم نهایی گرفته شده بود.[۵۰]
    در سال ۲۰۰۸ میلادی عوامل تولید فیلم سینمایی فرزند صبح که به شرح حال زندگی روح الله ***** پرداخته بود خبر از ساخت موسیقی این فیلم توسط انیو موریکونه دادند.[۵۱] این خبر به سرعت توسط یک فکس ارسال شده تکذیب شد و دلیل آن این طور ذکر شده بود که آهنگساز فرصتی برای نوشتن آن ندارد. وی تاکید کرده بود نه او و نه فرزندش آندره‌آ موریکونه برای فیلم ایرانی فرزند صبح موسیقی نخواهند ساخت.[۵۲] این عدم همکاری آهنگساز از طرف سازندگان فیلم سیاسی تلقی شد.[۵۳] کارگردان فیلم در خصوص چگونگی این همکاری گفته بود: «قرار است که ما فیلم را برای انیو موریکونه بفرستیم و او با دیدن این فیلم، برایش موسیقی بسازد. البته امیدوارم که اگر توانست و برنامه‌هایش اجازه داد بتواند به ایران بیاید. اسم انیو موریکونه اسم مشهوری است که کاملا بازار دارد و علاقه‌مندان را جلب می‌کند. ما قصد داریم با این کار، فیلم فرزند صبح را در مقیاس انبوه پخش کنیم».[۵۴][۵۵][۵۶]
    داوری فستیوال فیلم رم[ویرایش]
    موریکونه در سال ۲۰۱۱ میلادی به ریاست هیئت داوران فستیوال فیلم رم برگزیده شد و در کنار داوران دیگری چون روبرتو بوله، رقاص باله، به همکاری پرداخت.[۵۷][۵۸]
    علاقه به ورزش[ویرایش]
    موریکونه از اعضای کمیسیونی است که در انتخاب اولین یازده بازیکن باشگاه فوتبال آ. اس. رم، ملقب به جیالورسی (به معنای قرمزها و زردها)، در سالن مشاهیر باشگاه به همراه هواداران تیم نظر داد و گاهی اوقات به تماشای مسابقات این تیم باشگاهی می‌رفت.[۵۹] وی در این باره می‌گوید: «سابقا به اتفاق سرجئو لئونه به استادیوم می‌رفتیم. در دیلیرویوم دنیال جای پارک می‌گشتیم. شور و شوق هواداران و صف‌های طرفداران... خاطره روشنی از نخستین مسابقه‌ایی که به استادیوم رفتم دارم. با پدرم به کمپو تستاچیو رفتیم. خیلی کوچک بودم. در تراس‌های پشت دروازه می‌ایستادیم و من فقط چند یارد با گیدو ماستی فاصله داشتم. بله یادم هست آن روزها او در دروازه می‌ایستاد».[۵۹]
    موریکونه تم رسمی موسیقی مسابقات جام جهانی ۱۹۷۸ که در آرژانتین برگزار شد را نیز ساخته است. وی با ابراز نارضایتی از شیوه اجرای آن می‌گوید: «من فکر می‌کردم دست اندرکاران برگزاری از تنظیم اصلی من در شروع برنامه‌های تلویزیونی پخش جام جهانی استفاده کنند. آنچه اتفاق افتاد این بود که برنامه سازان صداها را از میکروفونی می‌گرفتند که میان جمعیت بود در حالیکه گروه نوازندگان با سازهای اندکی قطعه من را می‌نواختند».

    8 کاربر زیر از HM.Majdi عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    امضای ایشان

  4. Top | #4

    /images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s2.gif/images/statusicon/s2.gif

    عنوان کاربر
    عضو فعال
    تاریخ عضویت
    Aug 2012
    نوشته ها
    577
    تشکر
    5,930
    تشکر شده 5,485 بار در 1,006 ارسال
    Trance
    Dash Berlin
    لینک مستقیم 7 روزه

    تنها كاربران عضو مي توانند لينك ها را مشاهده كنند.

    6 کاربر زیر از Loser عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.



  5. Top | #5

    /images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s2.gif

    عنوان کاربر
    عضو ماهر
    تاریخ عضویت
    Feb 2012
    نوشته ها
    1,196
    تشکر
    23,490
    تشکر شده 6,771 بار در 1,288 ارسال
    Trance
    Aurosonic
    مجدالدین ایول داری خدایی
    هم واسه بیوگرافی و هم واسه شاهکارایی که میذاری
    ولی نمیدونم چرا از طرف بچه های انجمن زیاد استقبال نمیشه
    موسیقی که همش الکترونیک نیست!

    4 کاربر زیر از mahdifarzaneh عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.



  6. Top | #6

    /images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif

    عنوان کاربر
    مدیر انجمن
    تاریخ عضویت
    May 2012
    نوشته ها
    8,247
    تشکر
    25,747
    تشکر شده 33,521 بار در 8,161 ارسال
    Psychedelic
    Lyctum
    نقل قول نوشته اصلی توسط mahdifarzaneh تنها كاربران عضو مي توانند لينك ها را مشاهده كنند.
    مجدالدین ایول داری خدایی
    هم واسه بیوگرافی و هم واسه شاهکارایی که میذاری
    ولی نمیدونم چرا از طرف بچه های انجمن زیاد استقبال نمیشه
    موسیقی که همش الکترونیک نیست!

    1 نفر که درک وشعور داره عین تو وبعضی از بچه ها برام کافیه!بذار بقیه در نادانی بمانند

    3 کاربر زیر از HM.Majdi عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    امضای ایشان

  7. Top | #7

    /images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s2.gif

    عنوان کاربر
    عضو ماهر
    تاریخ عضویت
    Feb 2012
    نوشته ها
    1,196
    تشکر
    23,490
    تشکر شده 6,771 بار در 1,288 ارسال
    Trance
    Aurosonic
    نقل قول نوشته اصلی توسط majdodin تنها كاربران عضو مي توانند لينك ها را مشاهده كنند.
    نقل قول نوشته اصلی توسط mahdifarzaneh تنها كاربران عضو مي توانند لينك ها را مشاهده كنند.
    مجدالدین ایول داری خدایی
    هم واسه بیوگرافی و هم واسه شاهکارایی که میذاری
    ولی نمیدونم چرا از طرف بچه های انجمن زیاد استقبال نمیشه
    موسیقی که همش الکترونیک نیست!

    1 نفر که درک وشعور داره عین تو وبعضی از بچه ها برام کافیه!بذار بقیه در نادانی بمانند
    لطف داری عزیزم
    سخت نگیر داداش ، موسیقی سلیقه ایه
    لابد بعضی ها موسیقیه کلاسیک رو دوست ندارن!

    2 کاربر زیر از mahdifarzaneh عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.



  8. Top | #8

    /images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif

    عنوان کاربر
    مدیر انجمن
    تاریخ عضویت
    May 2012
    نوشته ها
    8,247
    تشکر
    25,747
    تشکر شده 33,521 بار در 8,161 ارسال
    Psychedelic
    Lyctum
    تنها كاربران عضو مي توانند لينك ها را مشاهده كنند.
    GENRE: Score
    DATE: 1984 (1981)
    COUNTRY: German
    AUDIO CODEC: MP3
    QUALITY: 320 kbps
    PLAYTIME: 32:42


    01. Il Vento, Il Grido (Primo tema V.G.)
    02. Bach (Variante prima)
    03. V.G. (Variazione prima)
    04. Decisione Finale
    05. V.G. (Variazione seconda)
    06. Bach (Variante seconda)
    07. Dall'Africa
    08. Il Ritorno (Sul nome di Bach)
    09. Bach (Variante terza)
    10. V.G. (Variazione terza)
    11. V.G. (Variazione quarta)
    12. Fata Morgana (2 interludi per arpe)
    13. Chi Mai

    تنها كاربران عضو مي توانند لينك ها را مشاهده كنند.

    5 کاربر زیر از HM.Majdi عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    امضای ایشان

  9. Top | #9

    /images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif

    عنوان کاربر
    مدیر انجمن
    تاریخ عضویت
    May 2012
    نوشته ها
    8,247
    تشکر
    25,747
    تشکر شده 33,521 بار در 8,161 ارسال
    Psychedelic
    Lyctum
    تنها كاربران عضو مي توانند لينك ها را مشاهده كنند.
    GENRE: Score
    DATE: 2007 (1967)
    COUNTRY: Italy
    AUDIO CODEC: MP3
    QUALITY: 320 kbs
    PLAYTIME: 41:41


    1. I Crudeli (2:38)
    2. Prima Dell'Assalto (1:58)
    3. Un Monumento (2:33)
    4. Minacciosamente Lontano (2:43)
    5. La Congiura (3:37)
    6. Dopo La Congiura (2:00)
    7. I Crudeli 2° (1:20)
    8. Attesa Del Nulla (4:03)
    9. Monumento 2° (2:20)
    10. Seconda Congiura (2:15)
    11. I Crudeli (The Widow) (2:06)
    12. La Congiura (#2) (2:49)
    13. Un Monumento (#2) (1:56)
    14. I Crudeli (#2) (1:50)
    15. La Congiura (#3) (3:12)
    16. I Crudeli (#3) (2:26)
    17. Un Monumento (#3) (1:55)

    تنها كاربران عضو مي توانند لينك ها را مشاهده كنند.

    5 کاربر زیر از HM.Majdi عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    امضای ایشان

  10. Top | #10

    /images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif/images/statusicon/s1.gif

    عنوان کاربر
    مدیر انجمن
    تاریخ عضویت
    May 2012
    نوشته ها
    8,247
    تشکر
    25,747
    تشکر شده 33,521 بار در 8,161 ارسال
    Psychedelic
    Lyctum
    تنها كاربران عضو مي توانند لينك ها را مشاهده كنند.
    GENRE: Score
    DATE: 2004
    COUNTRY: Italy
    AUDIO CODEC: MP3
    QUALITY: 320 kbs
    PLAYTIME: 45:09


    01. La Villa Del Venerdi
    02. La Spiaggia E La Fine
    03. Alba Lunare
    04. Fotografia Delia Villa
    05. Il Patto
    06. RipensandoASara
    07. La Villa E La Spiaggia
    08. Al Pianoforte
    09. L'amante E II Pianoforte
    10. Ripensando
    11. Seconda Fotografia
    12. La Villa Del Venerdi
    13. Catarsi
    14. Sempre Piu' Solo
    15. Libido E Violenza
    16. Sara

    تنها كاربران عضو مي توانند لينك ها را مشاهده كنند.

    5 کاربر زیر از HM.Majdi عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده اند.


    امضای ایشان

صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین

موضوعات مشابه

  1. World Of Goa, Volume 1
    توسط HM.Majdi در انجمن میکس آلبوم و کامپلیشن
    پاسخ ها: 7
    آخرين نوشته: 2013/05/11, 11:56 PM
  2. Psychedelic SynSun - Volume One
    توسط Inner Sphere در انجمن EP و سینگل
    پاسخ ها: 1
    آخرين نوشته: 2013/03/29, 08:27 PM

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
© تمامی حقوق برای انقلاب ترنس محفوظ بوده و هرگونه کپی برداري از محتوای انجمن پيگرد قانونی دارد